Retro Housewife

By dinsdag, juli 8, 2014 0 Permalink

retro housewife

Goedemorgen, een latte macchiato en een koffie alstublieft,” hoor ik mijzelf zeggen

Ik zal het maar verklappen, ik ben geen suburban superwoman. Ik ben eerder een suburban survivalwoman. Mijn huis lijkt meestal op een schip in nood. Er wappert geen frisse was aan de mast en het dek schrob ik te weinig. Gelukkig zorgt mijn echtgenoot vaak voor de compensatie van het achterstallig onderhoud. En vandaag? Vandaag begin ik opnieuw met frisse moed. Ik laat de wasmachine draaien en ga boodschappen doen. En in mijn hoofd vink ik trots mijn actielijstje alvast af.

Samen met Bé fiets ik naar het dorp. Snel even naar de scharrelslager en dan hup naar huis. Vandaag wil ik echt wassen en het nodige schoonmaken. En die was ook weer opvouwen, want strijken red ik al helemaal niet. En wil ik ook liever niet, maar dat terzijde.
Het zonnetje schijnt en iedereen wandelt door het dorp. Het ziet er gezellig uit. Eventjes komen we in de verleiding om op een terrasje een koffie verkeerd te pikken. Nee! Ik ging de boodschappen doen. Focus! Vanavond serveer ik een zelfgemaakte soep van gegrilde tomaatjes. En een versgebakken brood, gevuld met pittige kaas, pesto, artisjokken en serranoham, dit alles smaakvol opgediend op mijn schone (en lege!) eettafel in mijn frisruikende huis.
“Goedemorgen, een latte macchiato en een koffie alstublieft,” hoor ik mijzelf zeggen. Hmm, er gaat hier iets mis…

Het is bijna half 5. De was staat nog steeds demonstratief in de woonkamer. Het puilt uit de mand. De schone was zit zelfs nog in de machine. Het huis ist noch immer ein zootje. Ik heb (bijna) niks gedaan. Maar ik heb een excuus. Ik mag van mijzelf uitrusten op mijn huishouddag.

Ik denk alleen niet dat ik mee mag lopen in de parade van de Suburban Superwomen… No salutes for me…